سالمندی و بیماریهای موثر آن در دندانپزشکی

سالمندی و بیماریهای موثر آن در دندانپزشکی

سن سالمندی سنی می باشد که در آن شخص با انواع بیماری ها دست و پنجه نرم می کند.

اکثر این بیماری ها تاثیرات به سزایی در روند درمان های دندانپزشکی ایجاد می کند که دندانپزشکان جهت انجام امور خود ابتدا باید تمامی این موارد را در نظر بگیرند.

ملاحظات دندانپزشکی در سالمندی

آنچه که دندانپزشکان در مواجهه با سالمندان باید در اعمال دندانپزشکی بدانند.

قبل از هرگونه اعمال دندانپزشکی به جهت کنترل مشکلات ناگهانی باید از مشکلات سیستمیک سالمندان آگاه شد.

در این افراد پیشگیری مهمترین نقش را در حفظ سلامت ایشان ایفا میکند.

درمانهای غیر تهاجمی در افرادی با حداقل توانایی بر جراحی های سنگین ارجح است.

سالمندان به داروها و تروما بسیار حساس هستند و برای کنترل درد و التهاب باید از بی حسی موضعی استفاده شود چرا که بیهوشی عمومی از ریسک بالایی در این افراد برخوردار است.

دندانپزشک باید بداند که حین کار ضمن اعتماد بخشی به سالمندان چنانکه داروی سداتیو نیاز باشد بهتر است از بنزودیازپین های کوتاه اثر استفاده کند زیرا از درجه اطمینان بالاتری نسبت به اپوییدها برخوردار هستند.

ترمیم زخم در خانمها کندتر و با احتمال رخداد کبودی بیشتر در ناحیه همراه خواهد بود.

سالمندی و بیماریهای موثر در دندانپزشکی

ادامه مطلب …

سالمندان و مشکلات دهانی آنها

مشکلات دهانی سالمندان

علاوه بر تمامی مشکلات جسمی در سالمندان، مشکلات دهانی در سالمندان یکی از معضلات بزرگ این افراد می باشد.

در ابتدا تعریف کلی از دوران سالمندی خدمت همراهان عزیز ارائه می گردد.

تعریف سالمندی

سالمندی بخشی از زندگی است که باید از آن به بهترین شکلی بهره جست، چه در آن تجربیات و خاطرات عمر انسانها همه محفوظ شده است.

در حال حاضر استاندارد خاصی به عنوان معیار عددی  برای سالمندان در میان ملتها وجود ندارد، ولی یک توافق جهانی مبنی بر استفاده از نقطه مرزی ۶۰ سال به بالا در حال حاضر وجود دارد.

در بیشتر کشورهای دنیا تعریف سالمندی یا فرد مسن همان سن تقویمی ۶۵ سال و بیش از آن است.

اگرچه در برخی نقاط جهان از جمله آفریقا چنین نیست، در آفریقا سن سالمندان ۵۰-۵۵ سال است.

این در حالی است که بسیاری از آفریقایی ها مدرکی برای تولدشان ندارند.

پذیرش سن کرونولوژیک ۵۰ تا ۶۵ سال بسته به عنوان سن شروع سالمندی به عوامل قراردادی در یک ناحیه و یا کشور خاص بستگی دارد.

در جهان از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۵۰ جمعیت بالای ۶۰ سال از ۶۰۰  میلیون به ۲ بیلیون نفر می رسد.

بیشتر این افزایش به کشورهای کمتر توسعه یافته تعلق دارد.

در اکثر این کشورها نسبت افراد بالای ۶۰ سال سرعت رشد بیشتری نسبت به سایر گروههای سنی دارند و این قضیه از دو جنبه مطرح و قابل برر سی است، اول اینکه طول عمر انسانها بیشتر شده ثانیأ میزان رشد باروری کاهش یافته است.

به موازات پیشرفتهای تشخیصی، بازتوانی مشکلات پزشکی، تهیه آنتی بیوتیک ها، واکسیناسیون و تغییرات روند مرگ و میر ناشی از بیماری های عفونی تا بیماری های غیر قابل انتقال یک رشد قابل توجه در میزان امید به زندگی (Life expectancy) مشاهده می شود (مردها ۷۰سال و زنان ۷۵ سال).

سالمندان ادامه مطلب …