مینای دندان چیست؟

مینای دندان

مینای دندان (Enamel) سخت ترین ماده معدنی موجود در بدن انسان است.

این ماده سطح خارجی هر دندان را پوشش داده و بخشی است که بیشتر از همه در دهان دیده می شود.

این قسمت دندان از مواد معدنی ساخته شده که عمده این مواد هیدروکسی آپاتیت است.

رنگ مینا می تواند از زرد روشن تا سفید مایل به خاکستری باشد.

به خاطر اینکه مینای دندان حالت نیمه شفاف دارد، فقط بخشی از رنگ دندان به آن مربوط می شود.

مینا نقش بسیار با اهمیت در حفاظت از دندان ها در برابر پوسیدگی دارد، بنابراین مهم است که همه فعالیت های لازم برای حفظ مینای دندان در برابر فرسایش انجام شود.

در حقیقت مینای دندان یک پوشش قوی است که لایه های داخلی دندان شما را از تاثیرات اسیدی و پلاک های دهان محافظت می کند.

این ماده همچنین از لایه های داخلی حساس دندان در برابر غذاها و نوشیدنی های بسیار گرم یا بسیار سرد حفاظت می کند و در صورت نازک شدن شما به حساسیت دندان مبتلا می گردید.

اگر این ماده از بین برود، بدن شما توانایی جایگزین کردن آن را نخواهد داشت.

بر خلاف سایر اجزای بدن همچون استخوان ها، مینای دندان دارای سلول های زنده نیست و به همین خاطر امکان ترمیم و باسازی مجدد آن توسط بدن وجود ندارد.

مینای دندان ادامه مطلب …

سالمندان و مشکلات دهانی آنها

مشکلات دهانی سالمندان

علاوه بر تمامی مشکلات جسمی در سالمندان، مشکلات دهانی در سالمندان یکی از معضلات بزرگ این افراد می باشد.

در ابتدا تعریف کلی از دوران سالمندی خدمت همراهان عزیز ارائه می گردد.

تعریف سالمندی

سالمندی بخشی از زندگی است که باید از آن به بهترین شکلی بهره جست، چه در آن تجربیات و خاطرات عمر انسانها همه محفوظ شده است.

در حال حاضر استاندارد خاصی به عنوان معیار عددی  برای سالمندان در میان ملتها وجود ندارد، ولی یک توافق جهانی مبنی بر استفاده از نقطه مرزی ۶۰ سال به بالا در حال حاضر وجود دارد.

در بیشتر کشورهای دنیا تعریف سالمندی یا فرد مسن همان سن تقویمی ۶۵ سال و بیش از آن است.

اگرچه در برخی نقاط جهان از جمله آفریقا چنین نیست، در آفریقا سن سالمندان ۵۰-۵۵ سال است.

این در حالی است که بسیاری از آفریقایی ها مدرکی برای تولدشان ندارند.

پذیرش سن کرونولوژیک ۵۰ تا ۶۵ سال بسته به عنوان سن شروع سالمندی به عوامل قراردادی در یک ناحیه و یا کشور خاص بستگی دارد.

در جهان از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۵۰ جمعیت بالای ۶۰ سال از ۶۰۰  میلیون به ۲ بیلیون نفر می رسد.

بیشتر این افزایش به کشورهای کمتر توسعه یافته تعلق دارد.

در اکثر این کشورها نسبت افراد بالای ۶۰ سال سرعت رشد بیشتری نسبت به سایر گروههای سنی دارند و این قضیه از دو جنبه مطرح و قابل برر سی است، اول اینکه طول عمر انسانها بیشتر شده ثانیأ میزان رشد باروری کاهش یافته است.

به موازات پیشرفتهای تشخیصی، بازتوانی مشکلات پزشکی، تهیه آنتی بیوتیک ها، واکسیناسیون و تغییرات روند مرگ و میر ناشی از بیماری های عفونی تا بیماری های غیر قابل انتقال یک رشد قابل توجه در میزان امید به زندگی (Life expectancy) مشاهده می شود (مردها ۷۰سال و زنان ۷۵ سال).

سالمندان ادامه مطلب …