لیزر و فلوراید در پیشگیری از پوسیدگی

تابش لیزر و استفاده از فلوراید در پیشگیری از پوسیدگی

ترکیب لیزر و فلوراید در مقایسه با کاربرد جداگانه هر یک از دو روش در کاهش آغاز پوسیدگی و ایجاد تاخیر در پیشرفت پوسیدگی موثرتر است.

در طی چند دهه اخیر کاهش چشمگیری در پوسیدگی دندان هم در کشورهای توسعه یافته و هم در کشورهای در حال توسعه مشاهده شده است.

بر اساس گزارش WHO حدود ۷۰ درصد از کشورهای جهان به هدف WHO در زمینه سلامت دهان که رسیدن به DMFT معادل ۳ در کودکان ۱۲ ساله بوده است، دست یافته اند.

استفاده از لیزر و فلوراید در درمان پوسیدگی

با این حال پوسیدگی دندان هنوز هم یک مشکل سلامت عمومی خصوصا در کشورهای در حال توسعه محسوب می شود.

اهمیت این مشکل زمانی بیشتر می شود که بدانیم بعضی از افراد ریسک بالاتری برای ابتلا به این بیماری دارند.

به طوری که مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده اند که درصد اندکی از کودکان درصد بالایی از پوسیدگی را به خود اختصاص داده اند.

در چنین مواردی استفاده از روش های جدید و مقرون به صرفه پیشگیری از پوسیدگی برای کنترل کامل بیماری بسیار اهمیت می یابد.

در این مقاله ما به بررسی تاثیر لیزر و فلوراید در جهت پیشگیری از پوسیدگی میپردازیم.

تاثیر فلوراید در پیشگیری از پوسیدگی

تاثیر فلوراید در پیشگیری از پوسیدگی و نقش مهم آن در افزایش رمینرالیزاسیون و مهار دمنیرالیزاسیون و نیز تاثیر آن در ایجاد اختلال در متابولیسم و تولید اسید توسط

باکتری های پوسیدگی زا به خوبی اثبات شده است.

کاربرد فلوراید موضعی در اشکال مختلف مانند ژل، فوم، وارنیش و محلول، منجر به رسوب کریستالهای سطحی کلسیم فلوراید (CaF2) در سطح مینا می شود که منبعی

برای آزادسازی فلوراید در روند دمنیرالیزاسیون (پوسیدگی دندان) است.

در عین حال مقادیر اندکی فلوراید در مینا به شکل فلوروآپاتیت وجود دارد.

فلوروآپاتیت در مقایسه با کلسیم فلوراید تشکیل شده، حلالیت پایین تری دارد و مقاومت طولانی تری در برابر روند پوسیدگی فراهم می کند.

به همین دلیل کاربردهای متنوع فلوراید موضعی برای دستیابی به حداکثر اثر ضدپوسیدگی آن ضروری است.

همچنین کاربرد فلوراید همراه با روشی که بتواند جذب آن را افزایش دهد، روشی تضمین کننده در جهت پیشگیری از پوسیدگی خواهد بود.

لیزر و فلوراید در پیشگیری از پوسیدگی دندان

تاثیر لیزر در پیشگیری پوسیدگی

از سویی دیگر، از زمانی که لیزر یاقوتی توسط Maiman در سال ۱۹۶۰ اختراع شد، لیزرهای مختلفی برای استفاده در دندانپزشکی به عنوان روشی جایگزین برای تغییر سطح دندان و افزایش مقاومت آن به اسید مورد مطالعه قرار گرفته اند.

در سال ۱۹۶۴ برای اولین بار نشان داده شد که استفاده از لیزر یاقوتی مقاومت مینا در برابر حملات اسیدی را افزایش می دهد.

از آن زمان تا کنون مطالعات بسیاری در رابطه با کاربرد انواع مختلف لیزر مثل لیزرهای با جذب بالا در مینا (Er,Cr:YSGG  ,Er:YAG,  CO2) و نیز لیزرهای با جذب کم

(آرگون، Nd:YAG) در زمینه دندانپزشکی پیشگیری انجام شده است که نتایج این مطالعات نشان داده است که هر دو گروه این لیزرها در این زمینه موفق بوده اند.

در حال حاضر تابش لیزر به تنهایی یا به عنوان مکمل درمان های کنونی پیشگیری از پوسیدگی، هم در مینای سالم و هم در پوسیدگی های اولیه مطرح است.

ثابت شده است که ترکیب انواع مختلف لیزر با فلوریداسیون موضعی دندان، موثرتر از روش های سنتی فلوریداسیون است و مقاومت مینا به پوسیدگی را افزایش داده و حلالیت آن به اسید را کاهش می دهد.

نکته مهم این که استفاده از لیزر سبب شرکت فلوراید در ساختار مینا هم در سطح مینا به شکل کلسیم فلوراید و هم در داخل ساختار کریستالی آن به شکل فلوروآپاتیت می شود.

لیزر و فلوراید

عقاید مختلفی در مورد مکانیسم های احتمالی کاربرد لیزر و فلوراید در کاهش دمینرالیزاسیون وجود دارد:

در برخی مطالعات بیان شده که کاربرد فلوراید قبل و بعد از تابش لیزر منجر به افزایش دریافت فلوراید و کاهش میزان حلالیت در محلول اسیدی می شود.

در واقع تابش لیزر منجر به چسبندگی بیشتر فلوراید به لایه های زیرین مینا و عاج شده که از طریق افزایش نفوذ فلوراید به فضاهای ریز در مینا و عاج صورت می گیرد.

همچنین حرارت لیزر می تواند ترک های ریز و فضاهای کوچکی ایجاد کند که باعث تسهیل نفوذ فلوراید می شود.

تغییرات فیزیکی-شیمیایی که در هنگام کاربرد ترکیبی لیزر و فلوراید گزارش شده است، شامل رسوب کلسیم فلوراید، ایجاد فضاهای کوچک در بافت های سخت دندان، تشکیل تری کلسیم فسفات و تبدیل هیدروکسی آپاتیت به فلوروهیدروکسی آپاتیت است.

اگر چه به نظر می رسد کاربرد لیزر در ترکیب با فلوراید مزایای بیشتری نسبت به کاربرد فلوراید به تنهایی دارد، بعضی از اثرات نامطلوب مثل ترکهای سطحی و نواحی ذوب پس از درمان لیزر در سطوح مینایی، مشاهده شده است.

در مطالعاتی که تابش لیزر همزمان با کاربرد فلوراید در سطح دندان بوده است، ترک های کمتری در سطح مینا مشاهده شده است که احتمالا به اثر خنک کنندگی خود ژل فلوراید و توانایی جذب حرارت آن مربوط است.

به این ترتیب کاربرد لیزر همراه با فلورایدتراپی می تواند نقشی عمده در محافظت ساختار دندان در مقابل حملات پوسیدگی داشته باشد.

کاربرد انواع مختلف لیزر در پیشگیری از پوسیدگی به همراه فلورایدتراپی (لیزر و فلوراید)

انواع لیزر با طول موج های مختلف می توانند اثرات گوناگونی بر ساختار دندان داشته باشند.

این تاثیرات می تواند بر جذب فلوراید در مینای دندان اثر بگذارد. تغییرات سطح مینا ناشی از تابش لیزر می تواند جذب و نگهداری فلوراید را افزایش یا کاهش دهد.

تابش لیزر به تنهایی می تواند مقاومت به اسید را در سطوح مینایی سالم افزایش دهد و از پیشرفت پوسیدگی جلوگیری کند.

استفاده ترکیبی از فلوراید موضعی و تابش لیزر (CO2,Nd:YAG، خانواده اربیوم یا آرگون) روی سطوح مینایی سالم دندان های دایمی بهترین حفاظت در برابر شروع و پیشرفت پوسیدگی فراهم می آورد.

در مقاله ای جداگانه انواع لیزر در پیشگیری از پوسیدگی مطرح شده است.

لیزر و فلوراید

همواره  شاد و سلامت باشید

مرکز فوق تخصصی دندانپزشکی پردیس

 

 

 

 

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *